آموزش عکاسی پرتره

۱۰ اشتباه رایج در عکاسی پرتره

معمولا عکاسان تازه کار در عکاسی پرتره (چهره) دچار سردرگمی شده و اشتباهاتی انجام می دهند که در زیر به ده مورد از مهمترین آنها اشاره می کنیم و راه حل دوری از هر یک را نیز بررسی می کنیم:

  1. عکاسی واید (Wide)
  2. عدم وضوح چشم ها
  3. عمق میدان زیاد
  4. اشیا نامناسب اطراف یا پشت سر سوژه
  5. عمق میدان بسیار کم
  6. ارتفاع نامتاسب دوربین
  7. سایه های تند
  8. قرمزی چشم ها (Red Eye)
  9. جزییات بیش از حد
  10. فاصله بیش از حد از سوژه
آموزش عکاسی پرتره
آموزش عکاسی پرتره

۱. عکاسی با لنز واید

 

عکاسی-پرتره-با-لنز-واید
عکاسی-پرتره-با-لنز-واید

شاید بتوانید عکس های پرتره خنده داری با لنز واید بگیرید، اما شک نکنید که حتی یک مورد هم مورد پسند کسی که از او عکس گرفته اید واقع نخواهد شد.

سوژه های نزدیک به لنز واید معمولا بزرگتر از واقعیت به نظر خواهد رسید که در مورد چهره یعنی “بینی بزرگ به همراه گونه های تخت و صورت باریک و البته چشمان کوچک”.

پس در صورتی که قصد خنداندن سوژه را ندارید، بهتر است برای حفظ تناسب صورت شخص، از لنز با فاصله کانونی بیشتر استفاده کنید

فاصله کانونی مناسب برای پرتره محیطی ۵۰ میلیمتر است. مانند حالتی که شخص در محل کارش است و شما فاصله کافی تا سوژه دارید.

لنز با فاصله کانونی بیشتر (حدود ۷۰-۸۵ میلیمتر) انتخاب بهتری است برای پرتره هایی که شامل سر و شانه باشند.

توجه داشته باشید که لنز ۵۰ میلیمتر در دوربین فول فریم معادل ۷۵ میلیمتر در دوربین با سنسور APS-C است.

همچنین می توانید از لنز های تله فوتو برای عکاسی پرتره استفاده نمایید به شرط اینکه فاصله کافی با سوژه داشته باشید.

استفاده از لنز های تله همچنین باعث کاهش عمق میدان و محو شدن بک گراند سوژه می شود و تمرکز روی سوژه را بالا می برد.

 

۲. عدم وضوح چشم ها

 

عدم وضوح چشم ها
عدم وضوح چشم ها

به عنوان یک قانون کلی در عکاسی پرتره، چشم های سوژه باید واضح باشند، به خصوص وقتی با دیافراگم باز عکاسی می کنید که باعث کاهش عمق میدان می شود.

کاهش عمق میدان (Depth Of Field) راه خوبی است برای هدایت نگاه و توجه بیننده به سوژه، و اگر در عکسی با عمق میدان کم، عمل فوکوس به درستی انجام نشده باشد این توجه به جایی غیر از سوژه جذب خواهد شد.

در مورد عکاسی پرتره همانطور که پیشتر اشاره شد، بهترین و تنها گزینه برای فوکوس یکی از چشم هاست، نه بینی سوژه و نه هیچ نقطه دیگری.

اگر تا کنون از گزینه فوکوس خودکار دوربین (Auto Focus) استفاده می کردید وقت آن رسیده تا این مورد را خودتان بصورت دستی انجام دهید و یا از گزینه فوکوس اتوماتیک نقطه ای (One Point Auto Focus) استفاده نمایید، در این حالت شما نقطه فوکوس را روی چشم قرار می دهید و با فشار ناقص دکمه شاتر، دوربین فوکوس را بر روی همان نقطه بصورت اتوماتیک انجام می دهد.

همچنین اگر سوژه حرکت ندارد، می توانید از فوکوس دستی استفاده نمایید. در این حالت بهتر است از نمایشگر دوربین (Live View) استفاده نمایید و حتما دوربین را روی سه پایه قرار دهید تا با حرکات ناخواسته دست و دوربین، سوژه در زمان ثبت عکس از فوکوس خارج نشود.

در حالت live view این امکان وجود دارد که قسمتی از تصویر را بزرگنمایی و به اصطلاح زوم کنید و از فوکوس بودن آن قسمت (چشم ها) مطمئن شوید.

یک مزیت دیگر عکاسی با سه پایه این است که بهتر می توانید با سوژه ارتباط برقرار کنید و آزادی بیشتری دارید تا سوژه را سرگرم کنید و استرس وی را از بین ببرید.

 

۳. عمق میدان زیاد

 

عمق میدان زیاد
عمق میدان زیاد

همانطور که قبلا اشاره شد، انتخاب یک دیافراگم بسته و ایجاد عمق میدان وسیع، معمولا گزینه مناسبی برای عکاسی پرتره نیست.

اگر پس زمینه (BackGround) شلوغ و نامنظم باشد، توجه بیننده را از سوژه به سمت پس زمینه منحرف می کند.

با انتخاب دیافراگم بازتر معمولا پرتره بهتری خواهید گرفت، حتی اگر پس زمینه کاملا محو نشود، محدود کردن عمق میدان باعث جدا شدن سوژه از محیط اطراف می شود.

اگر با باز کردن دیافراگم هم به عمق میدان کم در حد انتظارتان دست پیدا نکردید، از سوژه بخواهید جلوتر آمده و فاصله اش با پس زمینه را زیاد کند. هر چه نسبت فاصله سوژه از پس زمینه به فاصله سوژه از دوربین بیشتر باشد، پس زمینه محو تری (Blurred) خواهید داشت.

همچنین می توانید از لنز با فاصله کانونی بیشتر استفاده نمایید که تاثیر مستقیم در کاهش عمق میدان خواهد داشت، البته برای حفظ همین کادر و ترکیب بندی در لنز تله تر، ناچارید از سوژه فاصله بیشتری داشته باشید.

 

۴. اشیا نامناسب اطراف یا پشت سر سوژه

 

عکاسی پرتره-اشیا نامناسب اطراف یا پشت سر سوژه
عکاسی پرتره-اشیا نامناسب اطراف یا پشت سر سوژه

یکی از اشتباهات رایج در عکاسی پرتره، عدم توجه کافی به پس زمینه است و در نهایت گرفتن عکس هایی که شامل درخت، تیر چراغ برق یا علایم راهنمایی رانندگی هستند آنهم درست پشت یا بالای سر سوژه.

برای پرهیز از این اشکال بهتر است دیافراگم تا حد امکان باز باشد تا با کمترین عمق میدان ممکن عکس ثبت شود و پس زمینه کاملا محو شود، البته گزینه دیگر تغییر زاویه عکاسی و حذف اشیا ناخواسته از بک گراند است.

 

۵. عمق میدان بسیار کم

 

عکاسی پرتره-عمق میدان بسیار کم
عکاسی پرتره-عمق میدان بسیار کم

با وجودی که در عکاسی پرتره، عمق میدان را کم تنظیم می کنیم، عمق میدان نباید در حدی کم باشد که سایر اجزای صورت از فوکوس خارج باشند. مثلا اگر با لنز ۸۵ میلیمتری و دیافراگم ۱.۸ بر روی چشم سوژه فوکوس کنیم، گوش های سوژه از فوکوس خارج خواهد بود.

این یعنی شما باید به شدت مراقب فوکوس باشید، و اگر نمی خواهید فقط چشمان سوژه در محدوده فوکوس باشد، بهتر است کمی دیافراگم را ببندید (یک یا دو استاپ)

حتما عکس ها را در اندازه ای که می خواهید آنها را چاپ کنید یا از آنها خروجی بگیرید، بررسی و بازبینی کنید، اگر از نمایشگر دوربین برای بازبینی استفاده می کنید، حتما به قدر کافی زوم کنید تا از درستی عمق میدان و همینطور نقطه فوکوس (چشم ها) مطمئن شوید.

تشخیص عمق میدان عکس در حالت نمایش بند انگشتی (thumbnail) و حالتی که از نمایشگر دوربین استفاده می کنید دشوار است، نقاط خارج از فوکوس در این ابعاد معمولا واضح و فوکوس به نظر می رسند.

 

۶. ارتفاع نامتاسب دوربین

 

عکاسی-پرتره-ارتفاع-نامتاسب-دوربین
عکاسی-پرتره-ارتفاع-نامتاسب-دوربین

ارتفاع مناسب دوربین، با توجه به سوژه و محتوای عکس متغییر است، اما به عنوان یک اصل کلی اگر هم ارتفاع با چشم سوژه عکاسی کنید نتایج بهتری خواهید گرفت.

این یعنی در مورد کودکان باید زانو بزنید یا حتی آرنج خود را روی زمین قرار دهید تا با چشم کودک هم سطح شوید.

در عوض، اگر می خواهید عکسی فوری بگیرید که در آن نشان دهید چقدر کودک کوچک است، بهتر است از بالا عکاسی کنید.

اکثر عکاسان پرتره توصیه می کنند که دوربین پایین تر از چشمان سوژه قرار نگیرد، زیرا باعث بزرگی چانه و نمایش نامناسب سوراخ بینی می شود.

در گذشته، برای عکاسی از بانوان و کودکان اغلب دوربین کمی بالاتر از خط دید قرار می گرفت تا سوژه در عکس کمی به بالا نگاه کند. این کار باعث می شد سوژه جذاب تر به نظر برسد، البته این مورد امروزه معمولا رعایت نمی شود.

 

۷. سایه های تند و خشن

 

عکاسی-پرتره-سایه-های-تند
عکاسی-پرتره-سایه-های-تند

به جز موارد معدودی که سایه های قوی در عکس مفید است، در اکثر موارد باید سعی کنید سایه ها را نرم و محو نمایید و تا حد ممکن اثر آنها را از بین ببرید، با استفاده از پخش کننده های نوری (دیفیوزر – diffuser) یا رفلکتور ها و یا استفاده از منابع نوری گستره مثل Softbox یا نور خورشید در هوای ابری.

اگر در نور خورشید عکاسی می کنید، می توانید برای سوژه خود دنبال مکانی سایه دار تر بگردید. یا یک دیفیوزر که بالای سر سوژه قرار دهید تا نور خورشید را پخش و نرم کند.

استفاده از فلش (ترجیحا غیر از فلش خود دوربین) هم می تواند کمک بسیاری کند، با پر کردن سایه ها و همین طور ایجاد درخشش در چشم سوژه، عکس بسیار قابل قبول تری خواهید داشت.

همچنین با استفاده از فلش، بک گراند عکس کمی تاریک تر می شود که برای تاکید بیشتر روی سوژه مفید است.

 

۸. قرمزی چشم ها (Red Eye)

 

عکاسی پرتره- قرمزی چشم
عکاسی پرتره- قرمزی چشم

یکی از خطرات عکاسی با فلش روی دوربین این است که، نور فلش با ورود به چشم سوژه و برخورد به شبکیه چشم بصورت نور قرمز رنگی منعکس شده و با توجه به نزدیکی فلش به لنز، نور معکس شده مستقیم وارد دوربین می شود و باعث ایجاد پدیده قرمزی چشم در عکاسی یا Red-Eye می شود.

می توانید از گزینه “فلش ضد قرمزی چشم (Anti-redeye flash)” در تنظیمات دوربین استفاده نمایید، در این حالت فلش یکبار درست قبل از باز شدن شاتر زده می شود و بعد فلش اصلی زده خواهد شد، با این کار فلش اول کمی مردمک چشم سوژه را تنگ می کند و باعث می شود نور کمتری از داخل شبکیه چشم منعکس شده و به دوربین برسد. البته بهترین چاره دوری از قرمزی چشم سوژه، ایجاد فاصله بین فلش و دوربین است.

 

۹. جزییات بیش از حد

 

عکاسی پرتره-جزییات بیش از حد
عکاسی پرتره-جزییات بیش از حد

زمانی که شما روی چشم سوژه فوکوس می کنید به این معنی نیست که می خواهید تمام جزییات پوست سوژه را نیز ثبت کنید!، پس اگر عکس ها را فقط با فرمت JPEG ذخیره می کنید در گزینه تنظیمات رنگ از حالت طبیعی (Natural یا Neutral) استفاده کنید به جای حالت استاندارد (Standard) یا تشدید شده (Vibrant)، چرا که باعث اشباع شدن رنگ ها می شود بخصوص رنگ قرمز، و همین باعث برجسته شدن جزییات پوست بخصوص جوش ها می شود.

البته بهتر است عکس ها را با بصورت RAW ذخیره کنید و بعدا تنظیمات رنگ آنها را با دقت بیشتری کنترل کنید و تا حد امکان اشباع رنگ (saturation) را پایین نگه دارید (البته تا حدی که سوژه بیمار و رنگ پریده به نظر نرسد.)

همچنین بهتر است کمی وقت برای روتوش عکس های پرتره صرف کنید و لکه ها و جوش های پوست را پاک کنید.

با کم کردن مقدار شارپ بودن عکس (Sharpness) در تنظیمات دوربین و یا در ویرایش پس از عکاسی می توانید به کاهش جزییات نامطلوب عکس کمک کنید. اگر بتوانید از تغییر شارپنس موضعی استفاده کنید بهتر است زیرا می توانید جزییات پوست را کم کنید بدون اینکه از شفافیت چشم ها و مو کاسته شود.

البته نباید در روتوش عکس زیاده روی کرد تا حدی که پوست بصورت پلاستیکی و یک دست به نظر برسد، جوری که سوژه به سختی خود را در عکس بشناسد!

 

۱۰. فاصله بیش از حد از سوژه

 

عکاسی پرتره-فاصله بیش از حد از سوژه
عکاسی پرتره-فاصله بیش از حد از سوژه

یکی از رایج ترین اشتباهات تازه کار ها در عکاسی پرتره، دور بودن از سوژه و زوم نکردن به اندازه کافی با لنز است.

در عکاسی پرتره در فضای باز، این کار یعنی ایجاد یک فضای بسیار زیاد خالی اطراف سوژه با آسمانی عظیم و زمینی بسیار وسیع در بالا و پایین سوژه، در حالی که یک پرتره سر و شانه بسیار بهتر از این حالت خواهد بود.

البته اینطور نیست که پرتره تمام قد همیشه بد باشد، فقط پرتره تمام قد به فکر و خلاقیت بیشتری نیاز دارد که معمولا صورت نمیگیرد و عکس های تمام قد در عوض از دست دادن جزییات و تمرکز روی سوژه چیزی بجز تکرار و کلیشه ای شدن عکس بدست نمی آورند.

هر چند با نزدیک شدن به سوژه معمولا نتیجه بهتری حاصل می شود، اما باید از افراط در آن خودداری شود وگرنه با ثبت یک پرتره شامل گردن و سر سوژه، فقط یک عکس پرسنلی ثبت می شود.

منبع: Digital Camera World

ترجمه آزاد: Arash.in

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *